Law: Sejarah hitam negara

•2020-01-11 • Leave a Comment

2020 Januari 11 (Sabtu)

Sebentar tadi secara tak sengaja (accidentally), Acik terjumpa video di atas dalam YouTube. Setelah menontonnya Acik yakin bahawa ianya sangat baik untuk dikongsi bersama dengan semua pengikut blog Acik. Maka itu sebabnya video itu Acik semadikan sebagai sebuah PenCERAHan di dalam blog Acik ini.
.
Apa yang sangat menarik perhatian Acik ialah dalam aspek kedaulatan undang-undang (rule of law). Ia bermaksud, adakah sesuatu undang-undang itu dihormati dan dipatuhi sewajarnya. Sebaliknya, sekiranya undang-undang tersebut dikhianati atau dicabuli, apakah implikasinya.

Pada persepsi Acik, rule of law tidak diamalkan dengan sewajarnya oleh kebanyakan rakyat Malaysia. Contohnya undang-undang had laju dilebuh raya. Di dinding bas-bas ekspress jelas tentera had lajunya. Tapi adakah had laju itu dipatuhi oleh pemandu bas berkenaan.

Pemandu bas-bas ekspress biasa saja melanggar had laju tanpa rasa bersalah dan tanpa rasa bimbang kepada sebarang hukuman. Di kalangan penumpang pula tiada seorangpun yang peduli tentang pelakuan salah Pemandu bas yang ditumpanginya itu.

Jadi tidak hairanlah jika dalam sesuatu kemalangan yang melibatkan bas ekspress akan ada mangsa yang cedera parah, malah kehilangan nyawa. Kenderaan lain seperti lori panjang dan lori kontena juga tidak ketinggalan dalam melanggar had laju dilebuh raya dan jalan-jalan awam biasa.

Akibat tidak mematuhi undang-undang had laju, maka banyak kemalangan serius telah berlaku. Pemandu yang melanggar had laju bukan saja menanggung risko kemalangan serius yang mengancam dirinya sendiri, malah dalam masa yang sama turut mengancam keselamatan orang lain.
.
Adalah tidak adil untuk mendakwa bahawa tidak ada langsung penguatkuasaan dilaksanakan ke atas undang-undang had laju oleh kerajaan. Namun, tidak salah jika kita mendakwa bahawa penguatkuasaan yang dilaksanakan itu adalah terlalu lemah. Kelemahan tersebut sangat ketara bagi kita yang selalu menggunakan lebuh raya. Maka ianya sangat wajar dipertingkatkan segera.
.

Acik percaya bahawa, termasuk dalam rule of law ialah, tentang penganiayaan. Jika sekiranya seorang individu melakukan sesuatu tindakan terhadap pihak lain, yangmana tindakan tersebut boleh ditakrifkan sebagai suatu penganiayaan, maka individu tersebut boleh didakwa sebagai melakukan suatu kesalahan undang-undang.

Walaubagaimana pun, hukuman belum boleh dijatuhkan ke atasnya sehinggalah beliau dibicarakan dan disabitkan dengan kesalahan berkenaan oleh mahkamah tersebut. Kemudian barulah beliau layak menerima hukuman yang setimpal dengan kesalahannya itu.


.

B e r s a m b u n g…….

Info lain yg berkaitan:

Majoriti mahu CEO SPRM letak jawatan https://suaramerdeka.com.my/lebih-95-peratus-undi-latheefa-letak-jawatan-dalam-sprm

Pendedahan Latheefa tak salah – Tun M http://www.astroawani.com/berita-malaysia/tiada-masalah-pendedahan-audio-yang-dibuat-sprm-tun-m-227802

Lain-lain PenCERAHan yg relevan

Mad politics https://4uni2c.com/2018/05/05/pru14-mad-politics/

PenCERAHan yg popular

Jawatan PM hak siapa ❓ https://4uni2c.com/2019/09/30/jawatan-pm-hak-siapa/

PenCERAHan terbaru ⬇️ http://www.4uni2c.com

Kerusi-kerita kanak2, praktikalkah ❓

•2020-01-05 • Leave a Comment
Mampukah Rakyat mentaati undang2 ❓

2020 Jan 05 (Ahad)

🇲🇾 Mungkin semua atau majoriti kita dah pernah dengar ungkapan “law made to be broken”. Tetapi adakah setiap dari kita benar-benar faham maksudnya ❓

Maksudnya ialah apabila sesuatu undang-undang yang digubal itu tidak praktikal, maka kemungkinan besar ialah ia akan dilanggari atau tidak akan dipatuhi dengan sewajarnya. Mungkin juga undang-undang yang mewajibkan penggunaan kerusi kanak-kanak di dalam kerita, boleh dijadikan satu contoh “law made to be broken”.

LM2BB (Law made to be broken) berlaku apabila undang-undang berkenaan dibuat tanpa mengambil kira dua faktor penting. Pertama ialah kemampuan rakyat untuk mamatuhinya. Kedua ialah kemampuan kerajaan bagi menguatkuasakan undang-undang tersebut.
.

Kemampuan merupakan faktor yang amat penting bagi menjayakan sesuatu usaha atau peraturan. Berhubung dengan KKKK (kerusi-kerita kanak-kanak), rakyat rata-rata tidak berapa mampu untuk memilikinya kerana harganya agak mahal.

Beberapa tahun yang lalu, anak perempuan Acik ada membeli sebuah KKKK untuk anak pertama beliau. Harganya RM seribu lebih. Sekarang mungkin dah jauh lebih murah. Namun bagi ibu bapa yang beranak ramai, undang2 KKKK tetap membebankan.

Akibat KKKK kereta yang biasa dinaiki 7 ahli keluarga termasuk ibu bapa, kini lima saja yang boleh naik. Yang 2 orang lagi tu kenalah menaiki kereta lain. Ataupun ibu bapa berkenaan terpaksa memakai kereta yang lebih besar. Ini melibatkan kos tambahan ke atas keluarga tersebut.
.
.

B e r s a m b u n g……

PenCERAHan yg popular

Jawatan PM hak siapa ❓ https://4uni2c.com/2019/09/30/jawatan-pm-hak-siapa/

PenCERAHan terbaru ⬇️ http://www.4uni2c.com

Dr. MM: Menteri berjiwa rakyat

•2020-01-03 • Leave a Comment
Perletakan jawatan Dr. MM atas nasihat PM

2020 Januari 03 (Jum)

🇲🇾 Berita perletakan jawatan Dr. MM (Maszlee Malik) sebagai Menteri Pendidikan Malaysia amat mengejutkan. Perletakan jawatan yang berkuatkuasa mulai 2020 Januari 03 itu, malah menggemparkan rakyat di seluruh negara. Sebagai Menteri Pendidikan tentulah klien beliau ramai. Semua guru, pensyarah, ibu bapa, murid dan pelajar adalah klien beliau belaka.

Rupa-rupanya begitu ramai netizen yang merasakan bahawa perletakan jawatan Dr. MM itu adalah tidak wajar. Maka bermulalah satu petisyen. Petisyen ini dihantar kepada pihak berkenaan melalui media sosial. Ia bertujuan menuntut supaya Dr MM kekal sebagai Menteri Pendidikan.

Bagi Acik, petisyen tersebut adalah manifestasi bahawa ramai netizen tidak setuju dengan nasihat PM kepada Dr MM. Jika sekiranya PM tidak menasihati Dr. MM supaya meletak jawatannya itu tak kan dengan tiba-tiba saja beliau mengistihar meletak jawatan.

Petisyen yang dimaksudkan:
Sila sentuh ⬇️
http://chng.it/jhr7PtJZ

Setakat PenCERAHan ini Acik tulis, bilangan netizen yang menghantar petisyen sudah melebihi
376 ribu orang. Namun Acik tetap skeptical tentang keberkesanan petisyen tersebut. Tapi mencuba bukanlah suatu yang sia-sia. Kata ahli sains, bagi setiap aksi akan tetap menghasilkan reaksi. Samada reaksi itu positif mahupun negatif itu bab lain, belum cuba belum tahu.

Namun, semua netizen kena faham dan menerima hakikat bahawa, untung nasib seseorang menteri itu adalah di dalam genggaman PM sekarang. Kalau PM sekarang dah menasihati Dr MM supaya meletak jawatannya itu, maka apa lagi pilihan yang ada buat Dr MM selain dari “wa sami’na, wa atuqna ! – dan kami dengar lalu kami taati !
.

Setelah memahami realiti dalam kes Dr MM ini, maka soalan “kenapa Dr MM letak jawatan?” sudah tidak relevan lagi. Soalan yang relevan sekarang ialah “kenapa PM tergamak menasihati Dr. MM supaya letak jawatan❓”

Jika mengikut spekulasi politik Acik, PM sebenarnya merancang supaya jawatan PM beliau itu diwarithkan kepada anak kandungnya sendiri. Tapi mengikut tradisi politik di Malaysia, seorang PM wajar pernah menyandang jawatan Menteri Pendidikan. Maka inilah peluangnya untuk anak PM dilantik sebagai Menteri Pendidikan. Namun, spekulasi bukanlah suatu realiti yang wajib dipercayai.

Walaubagaimana pun, berdasarkan sebuah laporan tak rasmi yang Acik terima melalui WhatsApp, Dr MM sebenarnya disyaki telah melakukan suatu kesilapan besar. Beliau telah tidak melayan sebuah syarikat milik seorang kroni, dengan baik.

Siapakah kroni yang dimaksudkan itu dan bagaimanakah layanan yang tak baik itu ❓

Bagi menjawab soalan di atas, maka biarlah Acik C&P saja laporan tersebut dalam PenCERAHan ini supaya ianya dapat dikongsi oleh semua peminat blog Acik ni.

Selamat membaca dan menganalisis laporan berikut.
.

PUTRAJAYA: Kementerian Pendidikan Malaysia (KPM) hari ini memberi lima sebab tidak menerima tawaran daripada YTL Communications Sdn Bhd (YTLC) untuk menyambung kontrak perkhidmatan internet percuma menerusi 1BestariNet.

Ketua Setiausaha Kementerian Pendidikan, Datuk Dr Mohd Gazali Abas, berkata sebab pertama ialah kos tersembunyi, iaitu bermula kontrak perkhidmatan 1BestariNet Fasa 2 hingga kini, YTLC tidak pernah membayar caj elektrik struktur menara telekomunikasi yang dipasang syarikat itu di sekolah dan premis kerajaan.

Katanya, anggaran caj elektrik membabitkan 2,715 tapak bagi struktur berkenaan adalah RM41.881 juta dan ia terpaksa ditanggung kerajaan.

“Laporan Ketua Audit Negara menegur berkaitan caj elektrik supaya kos ditanggung YTLC kerana menara telekomunikasi yang dipasang juga untuk tujuan komersial, selain kegunaan sekolah.

“Kedua, kerajaan berpotensi kehilangan pendapatan penyewaan komersial menara telekomunikasi di mana bagi enam bulan tawaran interim oleh YTLC, kerajaan berpotensi kehilangan penyewaan sebanyak RM32.5 juta.

“Ketiga, kelemahan dihadapi dalam pelaksanaan Projek 1BestariNet Fasa 2 akan berulang; (sebab keempat) tidak dapat meneroka teknologi terkini dan bersesuaian; dan (sebab kelima) dapatan hasil Kajian Impak dan Hala Tuju Pendidikan Digital Negara mendapati kualiti capaian internet yang dibekalkan tidak memuaskan,” katanya dalam sidang media di sini.

Semalam, YTLC menerusi kenyataan berkata, syarikat itu terkejut apabila tawaran mereka untuk memberi internet secara percuma kepada 10,000 sekolah ditolak KPM.

Dalam kenyataan itu, YTLC turut mendakwa KPM memungkiri janji untuk melaksanakan tender terbuka, sebaliknya bersetuju untuk membayar kepada tiga penyedia perkhidmatan internet walaupun ditawarkan perkhidmatan secara percuma.

Mereka juga menegaskan tindakan yang diambil berkaitan 1BestariNet adalah demi kepentingan guru, murid dan sekolah.

Dr Mohd Gazali berkata, keputusan KPM berkaitan 1BestariNet dibuat bagi membolehkan kerajaan menyediakan sistem pengajaran dan pembelajaran berkualiti dan terbaik, serta mengoptimumkan sumber kewangan negara.

Beliau berkata, KPM tidak pernah meminggirkan mana-mana syarikat telekomunikasi yang layak, termasuk YTL dalam proses tender.

Malah, katanya, YTLC masih boleh mengambil bahagian dalam proses tender untuk perkhidmatan talian internet ke sekolah bagi tempoh mulai 1 Januari 2020 dan seterusnya apabila proses tender secara terbuka dikeluarkan kelak.

“Dakwaan YTLC bahawa KPM melanggar obligasi kontrak dan tidak bertindak dengan niat baik adalah tidak berasas sama sekali dan ia tuduhan tidak adil ke atas kementerian dan kerajaan.

“Perlu ditegaskan KPM tidak melanggar kontrak dengan YTLC. Kontrak 1BestariNet sudah tamat pada 30 Jun 2019 dan bukan ditamatkan,” katanya.

Beliau berkata, bagi menyediakan perkhidmatan sepanjang enam bulan mulai 1 Julai hingga 31 Disember 2019, KPM memanggil syarikat telekomunikasi utama, termasuk YTLC untuk diberi penerangan mengenai perkhidmatan yang diperlukan, iaitu tempoh sementara sebelum tender baharu dibuka.

“Ada syarikat memberi maklum balas dan ada yang tidak. Susulan itu, KPM melantik tiga syarikat iaitu TM One, Maxis dan Celcom Axiata yang sudah mengemukakan tawaran berdasarkan liputan terbaik oleh syarikat mereka,” katanya.

Dr Mohd Gazali juga menyifatkan dakwaan YTLC tidak berasas apabila menyatakan pihaknya ada menawarkan penyelesaian lengkap perkhidmatan internet percuma dan Frog VLE bagi tempoh sementara sehingga tender baharu dibuat, namun ditolak.

“Pihak kementerian juga sudah memberi maklum balas kepada permintaan YTLC yang dipanjangkan kepada Menteri Pendidikan, Dr Maszlee Malik dengan syarat yang diputuskan kementerian,” katanya
Thanks
t.me/Wawasan2020

Selingan ⬇️

Jawatan Menteri Pendidikan masih kosong ke ❓

B e r s a m b u n g …….

Lain-lain PenCERAHan yg relevan

Mekah kah sedekah ❓ https://4uni2c.com/2019/12/20/agama-mekah-kah-sedakah-%e2%9d%93/

Jangan suburkan nepotism https://4uni2c.com/2015/04/28/politik-15428-jangan-suburkan-nepotisma/

PenCERAHan yg popular

Jawatan PM hak siapa ❓ https://4uni2c.com/2019/09/30/jawatan-pm-hak-siapa/

Agama: bagaimana ia dijual?

•2019-12-27 • Leave a Comment
Umrah produk paling menguntungkan?

2019 Dis 27 (Jum)

🇲🇾 Sistem ekonomi kapitalis telah menghasilkan bermacam-macam produk. Bukan saja produk yang nyata (tangible) seperti makanan dan pakaian, bahkan bermacam-macam jenis perkhidmatan. Untuk apa produk-produk itu semua kalau bukan untuk jualan?

Produk-produk jualan yang wujud tidak terhitung jumlahnya. Ada yang bermunafaat tetapi banyak juga yang bermudharat. Namun, realitinya ialah dalam sistem ekonomi kapitalis, produk yang bermudharat pun masih dibenar penjualannya. Malah ianya juga dianggap sebagai penyumbang penting kepada pengembangan ekonomi sejagat. Contohnya arak, rokok dan judi.

Persaingan dalam penjualan adalah salah satu dari ciri-ciri sistem ekonomi pasaran bebas (leisure
fair). Demi melariskan produk jualan masing-masing, maka berlakulah amalan ikhlan mengikhlan. Apa yang diberitahu tentang produk yang diikhlankan itu hanyalah fakta-fakta yang positif sahaja. Yang negatifnya didiamkan, malah disembunyikan. Akibatnya pembeli tertipu oleh ikhlan, lagi dan lagi.
.
Elemen yang penting tentang sesuatu produk akan dieksploitasikan habis-habisan dalam pengikhlanan. Antara yang tersangat penting ialah elemen agama. Maka elemen inilah yang paling popular digunakan bagi memukat dan memikat hati-hati pelanggan.
.
Berbagai-bagai ikhlan yang boleh kita lihat mengandungi elemen agama. Contohnya, bagi produk pelancongan, ibadat umrah adalah elemen agama yang digunakan bagi menarik pelanggan untuk dibawa ke Mekah. Malah Mekah itu sendiri adalah elemen agama yang cukup berkesan bagi mengaut keuntungan lumayan dalam industri pelancongan.

Rata-rata rakyat Malaysia tahu bahawa orang Islam kebanyakannya sangat “selektif” dalam memilih makanan. Agama Islam melarang umatnya mengambil makanan dan minuman tertentu. Contohnya daging binatang yang terlarang, terutamanya babi. Binatang yang tak terlarang pun tidak boleh diambil sekiranya tidak disembelih mengikut cara yang ditetapkan oleh Islam.
.
Oleh itu pengeluar-pengeluar makanan dari mereka yang bukan Islam sanggup berusaha bersusah payah bagi “membeli” logo halal dari JAKIM. Logo halal itu adalah elemen agama yang dijual oleh JAKIM kepada pengeluar produk makanan berkenaan. Begitulah juga dengan pengeluar produk berkenaan kepada pelanggannya.

Penjualan agama yang paling dikesali ialah melalui ilmu agama. Walaupun ilmu agama adalah asalnya percuma, namun kini ianya lebih banyak dijual daripada disedekah. Ini sangat jauh berbeza dengan zaman puluhan tahun dahulu.
.
Ketika itu kuliah-kuliah agama disampaikan tanpa menetapkan apa-apa kadar bayaran. Sebaliknya, terpulanglah kepada masing-masing hadirin seberapa ikhlas yang nak disedekah. Malah jika ada di antara hadirin yang tidak menyumbang apa-apa pun, baginya bukanlah satu keaiban atau kesalahan. Apa yang lebih dipentingkan ialah bilangan yang hadir bukannya jumlah yang berjaya dikutip.

Di zaman Acik di sekolah rendah itu dahulu, Acik difahamkan bahawa naskah al Quran tidak “dijual” untuk mengaut keuntungan. Sebaliknya pencetak Quran hanya sekadar mendapatkan balik kos pencetakan yang ditanggungnya sahaja. Oleh sebab itu harga naskah Quran ketika itu sangatlah murah berbanding dengan sekarang.

Walaupun naskah al Quran dahulu sangat murah, namun ianya sangat dihormati dan disanjung tinggi. Dahulu Acik difahamkan bahawa untuk menyentuh naskah al Quran maka Acik wajib mengambil wuduk terlebih dahulu. Ini membezakan naskah al Quran daripada buku-buku lain, di mana naskah Quran adalah kitab yang suci lagi mulia. Ia dilarang dibawa masuk ke tandas.

Al Quran tak wajar disamakan dengan naskah buku buku lain. Bagi Acik, menghormati naskah al Quran adalah manifestasi menghormati agama Islam yang dibawanya. Namun sekarang ini naskah al Quran dilayan seperti buku-buku biasa. Orang yang berjunub pun dibiar memegangnya

Jika kita membeli senaskah al Quran di Pasaraya Mydin misalnya, petugas di kaunter bayaran mungkin bukan Muslim. Jadi sahih beliau dalam keadaan berjunub. Tapi beliau akan pegang naskah al Quran tersebut sama macam barang-barang lain untuk memasukkannya ke dalam beg selepas menerima bayaran dari kita.

Sehingga kini sudah belasan buah al Quran Acik dah beli. Penerbitnya adalah syarikat-syarikat yang berbeza. Yang tanpa terjemahan pun ada yang harganya lebih dari RM100. Yang bersama dengan terjemahan biasanya lebih mahal harganya. Rata- rata Quran yang dijual di kedai-kedai buku sekarang adalah lebih mahal dari kebanyakan buku-buku lain.
.
Kadang-kadang tertanya juga di fikiran Acik, apa rasionalnya maka Al Quran dijual dengan harga yang mahal. Sedangkan teks dan terjemahan semua Quran tidak banyak perbezaannya dari cetakan yang sebelumnya. Kalau bukan kerana pentingkan keuntungan, maka apa lagi tujuannya.

Satu lagi cara agama dijual ialah melalui perkhidmatan rawatan perubatan. Ayat-ayat al Quran digunakan sebagai faktor penyembuh bagi bermacam-macam jenis penyakit. Bahkan penyakit barah sekali pun kononnya dapat disembuhkan dengan membaca ayat2 tertentu dari al Quran.

Orang yang menderita kesakitan akibat mengidapi sesuatu penyakit kronik tidak mementingkan apa-apa lagi melainkan kesembuhan. Bagaimana sesuatu kaedah rawatan itu berfungsi bagi menyembuhkan penyakitnya itu, pesakit tidak mahu tahu. Asalkan ianya berjaya menyembuhi penyakit yang sedang diidapinya itu, maka itulah saja yang dicari-cari.

Biasanya pesakit akan mudah terpengaruh dengan apa juga kaedah rawatan yang diperkenalkan kepadanya. Asalkan ada saja testimoni dari pengidap penyakit yang sama, yang mendakwa telah sembuh kerana kaedah rawatan tersebut, maka ia pun terus percaya.

Acik bukanlah nak menghalang mana-mana pesakit daripada mencuba berubat dengan apa-apa juga kaedah rawatan. Cuma yang Acik kasihan ialah kepada pesakit yang dihasut supaya tidak mendapat rawatan perubatan modern. Sedangkan kaedah perubatan modern telah terbukti berjaya menyembuhkan majoriti pengidap penyakit berkenaan sebelum ianya bertambah teruk.

Tetapi setelah pesakit berkenaan sudah begitu teruk, maka barulah nak merujuk kepada pakar perubatan modern. Malang sekali apabila keadaan pesakit sudah terlalu lambat untuk dirawati. Contohnya pesakit barah. Apabila statusnya sudah sampai ke tahap 4, baru nak mendapatkan rawatan doktor pakar di hospital-hospital.
.

B e r s a m b u n g……..

Selingan ⬇️

Lain-lain PenCERAHan yg relevan

Ibarat makan pisang sedekah https://4uni2c.com/2019/04/10/agama-ibarat-makan-pisang-sedekah/

Ruqyah Syar’iyyah https://4uni2c.com/2019/07/30/ruqyah-syariyyah-pesan-acik/

Agama: Mekah kah Sedakah ❓

•2019-12-20 • Leave a Comment
Sekiranya ada Muslim lain yang masih susah, maka lebih baiklah bersedekah daripada ke Mekah (umrah)

2019 Disember 20 Ju

🇲🇾 Setakat ini Acik telah ke Mekah sebanyak 4 kali. 3 kali untuk menunaikan umrah dan sekali untuk menunaikan rukun Islam yang kelima iaitu ibadat haji. Kesemua kos tambang ke sana boleh dikatakan percuma, termasuklah haji. Maksud Acik dibiayai oleh orang lain, samada kerajaan, isteri mahupun anak-anak. Namun sekiranya ada peluang, rasanya masih ingin lagi nak ke Mekah.
.
Video Klip di atas sedikit sebanyak telah membuka minda Acik untuk berfikir semula. Apakah ke Mekah lebih wajar ataupun bersedekah. Kalau ikutkan nafsu tentulah ke Mekah. Tapi jika untuk mendapat pahala yang lebih besar tentulah sedekah. Inilah yang Acik faham dan percaya.
.
Jika untuk menunaikan rukun Islam yang kelima, maka Acik masih rasa ke Mekahlah yang lebih wajar daripada bersedekah. Itu pun dengan syarat kosnya tidak terlalu mahal hingga tak masuk akal. Tapi sekiranya sedekah dibandingkan pula dengan umrah (sunat), maka Acik rasa lebih baiklah bersedekah.

Ke Mekah untuk membuat haji memanglah lebih wajar daripada bersedekah kerana mengerjakan ibadat haji itu adalah wajib. Sedangkan bersedekah itu hanyalah sunat sahaja hukumnya. Namun kewajiban haji atas seseorang individu itu tetap bergantung kepada beberapa faktor. Salah satu daripadanya ialah faktor kemampuan. Kemampuan itu pula adalah subjektif dan relatif sifatnya.

.
Bagi seorang jutawan besar, RM100 ribu adalah satu jumlah yang kecil. Tapi bagi Acik ni RM10 ribu pun dah cukup besar. Jadi andai kata Acik mendapat gratuiti RM150 ribu, Acik rasa diri Acik masih belum mampu menunaikan fardu haji jika kosnya RM100 ribu, bahkan RM50 ribu. Oleh sebab tidak mampu maka belum wajiblah bagi Acik menunaikan fardu haji.
.
Tak mampu bukan bermakna kos haji RM100 itu lebih besar dari gratuiti yang Acik terima. Sebaliknya ia adalah lebih kecil. Namun secara relatifnya banyak lag komitmen lain yang lebih perlu Acik dahulukan.

Contohnya menyediakan satu dana bagi membiayai pendidikan anak-anak yang masih menuntut di Universiti. Ataupun bagi menanggung sara hidup seorang anak berstatus OKU. Malah bagi menampung perbelanjaan seisi keluarga bagi tempoh yang tidak menentu, selepas tamat tempoh pekerjaan dengan kerajaan atau Syarikat swasta
.

B e r s a m b u n g.,.,…

PenCERAHan terbaru http://www.4uni2c.com

0

Law: antara AltantuYA dan Ibrahim LibYA

•2019-12-17 • Leave a Comment

2019 Dis 17

Malam tadi Acik menerima mesej WA dari seorang kawan sefakulti di Universiti Malaya dahulu. Ia adalah ASA (Akuan Sumpah Azilah) berkaitan dengan kematian AltantuYA. Kerana Acik anggap ASA ini tersangat penting dan popular di kalangan netizan, maka eloklah Acik semadikannya di dalam blog Acik. Mudah-mudahan sesiapa saja yang nak membacanya boleh saja mengunjungi blog Acik ini, http://www.4uni2c.com

ASA itu mencetuskan kenangan lama di dalam ingatan Acik akan trajedi Mamali. Sasaran pihak polis dalam trajedi tersebut ialah seorang individu lelaki bergelar Ibrahim LibYA. Manakala sasaran polis dalam ASA tersebut pula ialah seorang individu perempuan bernama AltantuYA.

Dari segi bilangan nyawa yang terkorban juga amat ketara perbezaannya diantara kedua-dua kes tersebut. Trajedi Memali mengakibatkan 18 nyawa terkorban. 4 daripadanya adalah anggota polis. Kesemua mereka adalah rakyat Malaysia yang beragama Islam. Manakala bagi kes dalam ASA hanya satu nyawa saja terkorban. Dan mangsa adalah warga Mongolia (bukan rakyat Malaysia).
.
Dari segi persamaan, kedua-dua kes tersebut terjadi dalam era DSN belum menjadi PM. Trajedi Mamali berlaku ketika Tun M sebagai PM dan kes dalam ASA ketika beliau sebagai mantan PM. Kedua-dua sasaran tersebut adalah individu yang dianggap sebagai acaman besar terhadap keselamatan negara. Cuma yang agak berbeza ialah bagi trajedi Memali arahannya datang dari PM sendiri, sedangkan kes dalam ASA itu arahannya datang dari seorang Menteri kanan sahaja.

ASA sedang menarik perhatian seluruh rakyat Malaysia ketika ini. Ramai netizen yang telah viralkan ASA ini untuk pengetahuan umum. Apa implikasi yang akan timbul selepas ini, sama-samalah kita tunggu dan lihat. Bukanlah niat Acik nak memberi komen dengan panjang lebar terhadap kedua-dua kes di atas. Acik percaya semua netizen telah mampu membuat komen sendiri terhadap ASA.

Cuma yang Acik rasa perlu diberi perhatian adalah dari aspek keadilan. Jika sesuatu tindakan itu dimaafkan berdasarkan kepentingan keselamatan negara, maka tindakan-tindakan lain yang serupa juga wajar dimaafkan asalkan ia juga demi kepentingan keselamatan negara.

Berikut adalah C&P ASA untuk pengetahuan umum.

Namun, ada pihak mendakwa bahawa ASA adalah suatu strategi politik Parti tertentu

https://youtu.be/NwayH11arf0

🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹

Berikut teks penuh SD Azilah:

AKUAN BERSUMPAH

Saya, Azilah bin Hadri (No K/P: 1/14055) seorang warganegara Malaysia yang cukup umur dan merupakan seorang banduan akhir di Penjara Kajang dengan sesungguhnya dan sebenarnya berikrar dan menyatakan seperti berikut:-

(1) Saya telah dibicarakan dan disabitkan bersalah oleh Mahkamah Tinggi Shah Alam bagi satu pertuduhan seperti berikut:-

“Bahawa kamu bersama-sama antara jam 10.00 malam 19 Oktober 2006 hingga jam 1.00 pagi 20 Oktober 2006 di antara Lot 12843 dan Lot 16735, Mukim Bukit Raja di dalam Daerah Petaling di dalam Negeri Selangor Darul Ehsan, dalam mencapai niat bersama kamu berdua, telah melakukan bunuh dengan menyebabkan kematian terhadap ALTANTUYA SHAARIIBUU pasport no. E0217865 seorang warganegara Mongolia dan oleh yang demikian kamu telah melakukan satu kesalahan yang boleh dihukum di bawah Seksyen 302 Kanun Keseksaan dibaca bersama dengan seksyen 34 Kanun yang sama.”

Baca: Pendedahan mengejutkan Azilah – ‘Najib arah saya bunuh Altantuya’

(2) Di akhir perbicaraan, Mahkamah Tinggi Shah Alam telah menjatuhkan hukuman gantung sampai mati terhadap saya dan Tertuduh Kedua, Sirul Azhar bin Hj Umar (“Sirul”). Mahkamah Rayuan Malaysia kemudiannya telah melepaskan saya dan Sirul daripada sabitan salah di atas kerana kegagalan Pendakwa Raya membuktikan kes melampaui keraguan munasabah.

Mahkamah Persekutuan walau bagaimanapun telah membenarkan rayuan Pendakwa Raya dan mendapati saya dan Sirul bersalah sepertimana di dalam pertuduhan sekali gus menjatuhkan hukuman gantung sampai mati.

(3) Saya bersumpah dengan Nama Allah SWT, Yang Maha Pemurah Iagi Maha Penyayang; bahawa saya, kini melalui hari-hari terakhir saya sebelum dihukum ke tali gantung, dan tanpa niat untuk menganiaya atau menyinggung mana-mana pihak, akan menyatakan perkara sebenar, sebenar-benar perkara, sepanjang pengetahuan saya, berkenaan pembunuhan Altantuya Shaariibuu, agar kebenaran dapat dizahirkan, semoga saya dapat menghadapi hukuman ini dengan hati nurani yang tenang dan dengan keredaan llahi.

(4) 17 Oktober 2006: Sewaktu satu tugasan rasmi di Kediaman Sri Kenangan, Pekan, Pahang, DSP Musa Safri (“DSP Musa”), seorang aide-de-camp kepada Timbalan Perdana Menteri Malaysia pada waktu tersebut iaitu Dato’ Seri Najib Razak (“TPM”) memanggil saya di hadapan rumah dan memberitahu bahawa TPM mahu berjumpa saya. DSP Musa beritahu bahawa ada tugasan yang akan dilakukan di Kuala Lumpur. Saya menanyakan kepada DSP Musa apakah tugasan tersebut. DSP Musa jawab, “Tugasan sulit melibatkan hal keselamatan negara.”

(5) DSP Musa memaklumkan kepada saya bahawa tugasan di Kuala Lumpur tersebut adalah melibatkan kawasan di Bukit Damansara. Saya beritahu DSP Musa bahawa ianya adalah di bawah bidang kuasa IPD Brickfields. DSP Musa tanya adakah saya mengenali mana-mana pegawai di IPD Brickfields. Saya beritahu ada, iaitu Ketua Bahagian Siasatan Jenayah Daerah, DSP Idris, kawan saya sewaktu di IPD Sepang semasa saya bertugas sebagai pegawai penyiasat.

(6) DSP Musa beritahu saya ada seorang lelaki iaitu pegawai khas TPM yang juga merupakan kawan TPM di kawasan Bukit Damansara yang menghadapi masalah ugutan. Saya mencadangkan kepada DSP Musa agar lelaki yang dimaksudkan tersebut membuat laporan polis agar pihak polis dapat jalankan siasatan lanjut dan saya akan hubungi Ketua Bahagian Siasatan Jenayah Daerah Brickfields untuk bantu.

(7) DSP Musa beritahu bahawa operasi sulit ini tidak boleh heboh dan diketahui umum. Saya memohon penjelasan beberapa kali daripada DSP Musa mengapa perkara ini tidak boleh diketahui umum dan kenapa tidak buat laporan polis. DSP Musa tidak dapat memberikan penjelasan. DSP Musa kemudiannya masuk ke dalam rumah dan lebih kurang 5 minit kemudian beliau datang semula kepada saya dan bawa saya untuk berjumpa TPM di dalam rumah.

(8) DSP Musa bawa saya berjumpa TPM di dalam satu bilik pejabat di dalam Kediaman Sri Kenangan dan DSP Musa kemudiannya keluar dari bilik tersebut. TPM menanyakan kepada saya sama ada saya kenal pegawai polis di IPD Brickfields. Saya mengiyakan. TPM beritahu kepada saya bahawa:-

(i) Seorang perisik asing dari negara luar kini berada di Kuala Lumpur dan cuba mengugut TPM dan pegawai khas TPM yang dikenali sebagai Razak Baginda (“Razak Baginda”).

(ii) Pegawai khas tersebut merupakan kawan baik TPM yang mana saya pernah berjumpa dengannya sewaktu tugasan rasmi di London suatu ketika dahulu.

(iii) Perisik asing tersebut adalah seorang perempuan, amat berbahaya kerana banyak rahsia tentang keselamatan negara yang diketahuinya.

(iv) Perisik asing tersebut tidak dapat mendekati TPM kerana kawalan keselamatan yang ketat maka perisik asing tersebut membuat ugutan terhadap pegawai khas TPM tersebut.

(v) TPM arahkan saya untuk jalankan operasi sulit apabila saya pulang ke Kuala Lumpur nanti.

(vi) Saya perlu berhati-hati dengan perempuan perisik asing tersebut kerana beliau pandai berkata-kata dan penuh tipu helah — salah satunya adalah bahawa beliau sedang mengandung.

Baca: Imbas kembali kes Altantuya: SD dan keterangan mahkamah

(9) Saya beritahu TPM bahawa satu laporan polis perlu dibuat berkenaan perkara ini dan kemudian saya akan minta bantuan daripada kawan saya di IPD Brickfields, namun ianya tidak dipersetujui TPM. TPM menyatakan bahawa perkara ini tidak boleh diketahui umum kerana ianya melibatkan ancaman kepada keselamatan negara. TPM kemudiannya mengarahkan saya untuk jalankan operasi sulit untuk tangkap dan hapuskan perisik tersebut dengan sulit dan musnahkan mayatnya. Saya bertanya kepada TPM apa yang dimaksudkan dengan tangkap dan hapuskan perisik asing tersebut dan TPM menjawab, “Shoot to kill,” sambil menunjukkan isyarat memotong leher. Apabila ditanya berkenaan maksud musnahkan mayat perisik asing tersebut, TPM menjawab, “Lupuskan mayat perisik asing hilangkan kesan.” Selepas berbincang berkenaan cara melupuskan mayat, TPM mengarahkan saya untuk meletupkan mayat perisik asing tersebut dengan bahan letupan.

(10) TPM mengingatkan saya supaya jalankan operasi sulit ini dengan berhati-hati dan dengan tahap kerahsiaan yang tinggi tanpa diketahui umum kerana ini melibatkan ancaman kepada keselamatan negara. Saya cadangkan agar perisik asing tersebut ditangkap dan diusir dari negara tetapi TPM tidak bersetuju. TPM memberitahu saya bahawa apa-apa perkembangan tentang operasi sulit ini dimaklumkan terus kepada beliau atau DSP Musa untuk dapatkan arahan dan tindakan lanjut. TPM juga mengarahkan saya untuk berjumpa dengan pegawai khas beliau di Kuala Lumpur bagi mendapatkan maklumat terperinci berkenaan perisik asing tersebut. TPM serahkan satu telefon bimbit Samsung berwarna putih kepada saya untuk tujuan saya berhubung terus dengan beliau. TPM juga mengingatkan saya bahawa telefon bimbit tersebut perlu dilupuskan selepas selesai operasi sulit.

(11) TPM tanya kepada saya, “Bila balik KL?” Saya jawab, “Esok.” TPM kata, “Bila sampai KL, telefon pegawai khas saya. Musa ada beri nombor telefon dia?” Saya menggelengkan kepala. TPM kata, “Nanti pegawai khas saya akan beri arahan lanjut dan ikut apa arahan pegawai khas saya itu kerana semua arahan itu daripada saya.” Saya mengiyakan sebelum keluar dari bilik tersebut. Perjumpaan dengan TPM tersebut adalah lebih kurang 5-10 minit. Sewaktu saya keluar dari bilik pejabat TPM, saya nampak DSP Musa sedang duduk di kerusi di luar bilik. DSP Musa bangun dan suruh saya tunggu di garaj luar dan saya nampak DSP Musa masuk semula ke dalam bilik pejabat TPM.

(12) Saya tunggu DSP Musa di garaj dan tidak lama kemudian DSP Musa datang ke arah saya dan terus memberikan nombor telefon pegawai khas TPM iaitu Razak Baginda. DSP Musa mengingatkan saya supaya hubungi Razak Baginda apabila balik ke Kuala Lumpur nanti. Saya maklumkan kepada DSP Musa bahawa saya tidak kenal Razak Baginda. DSP Musa menjawab bahawa saya pernah berjumpa dengan Razak Baginda sewaktu tugasan rasmi eskot TPM di London dahulu tetapi saya tetap tidak dapat ingat siapa yang dimaksudkan. DSP Musa kata beliau yakin saya akan kenal dan ingat bila jumpa Razak Baginda nanti.

(13) Selesai tugasan rasmi di Pekan dan sewaktu di TUDM Kuantan, TPM telah mengingatkan saya untuk berjumpa dengan kawannya iaitu pegawai khas beliau apabila pulang ke Kuala Lumpur, dan saya jawab, “OK.” DSP Musa juga mengingatkan saya perkara yang sama. Pada malam tersebut, saya pulang ke Kuala Lumpur.

(14) 18 Oktober 2006: Pada waktu pagi sejurus sampai di Kuala Lumpur, saya hubungi nombor telefon Razak Baginda yang diberikan DSP Musa hari sebelumnya, tetapi salah nombor dan orang lain yang menjawab panggilan. Saya hubungi DSP Musa untuk beritahu perkara berkenaan dan DSP Musa berikan semula nombor telefon Razak Baginda kepada saya. Saya terus menghubungi nombor telefon tersebut dan apabila panggilan saya dijawab saya terus bertanyakan adakah orang yang saya hubungi ini Razak Baginda dan beliau mengiyakan. Saya memperkenalkan diri dan Razak Baginda memberitahu saya bahawa beliau telah dimaklumkan yang saya akan hubungi beliau dan beliau minta agar saya datang ke pejabat beliau di Bangunan Getah Asli. Saya kata, “OK.” Razak Baginda kemudiannya memberikan alamat pejabat beliau di Bangunan Getah Asli. Pada waktu itu, saya terfikir mengapa begitu mudah untuk saya berjumpa dengan Razak Baginda yang merupakan pegawai khas TPM dan juga kawan baik TPM tanpa sebarang temu janji. Saya beranggapan bahawa segala urusan perjumpaan telah diatur oleh DSP Musa atau TPM kerana operasi sulit ini melibatkan ancaman kepada keselamatan negara. Saya terus ke Bangunan Getah Asli dan mendaftarkan diri di kaunter keselamatan secara formal mengikut prosedur yang ditetapkan.

(15) Setibanya saya di hadapan pejabat berdasarkan alamat yang diberikan oleh Razak Baginda, saya disambut oleh seorang perempuan dan saya bertanyakan sama ada ini adalah pejabat Razak Baginda. Perempuan tersebut mengiyakan. Beliau bertanya adakah saya Azilah dan saya mengiyakan. Saya kemudiannya dibawa masuk ke sebuah bilik untuk menunggu. Tidak lama selepas itu, seorang lelaki masuk dan memperkenalkan diri sebagai Razak Baginda. Pada waktu tersebut, barulah saya ingat siapa lelaki ini, kerana saya pernah berjumpa dengan beliau di United Kingdom suatu ketika dahulu dan menaiki pesawat terbang sewa khas dari Liverpool ke London bersama TPM selepas menghadiri British Open. Sewaktu menjalankan tugasan rasmi eskot TPM di London, saya juga pernah diarahkan oleh TPM untuk eskot beliau dan Razak Baginda ke sebuah kondomonium yang berada tidak jauh dari hotel penginapan TPM.

(16) Sewaktu perjumpaan dengan Razak Baginda di pejabat beliau di Bangunan Getah Asli tersebut, saya memperkenalkan diri sebagai pegawai polis dari UTK Bukit Aman dan bahawa saya telah diarahkan oleh TPM untuk berjumpa dengan Razak Baginda dan DSP Musa yang telah berikan nombor telefon Razak Baginda kepada saya. Razak Baginda beritahu saya bahawa beliau sudah sedia maklum yang saya akan telefon dan jumpa beliau atas arahan TPM untuk dapatkan maklumat lanjut tentang operasi sulit yang melibatkan ancaman kepada keselamatan negara. Razak Baginda kemudiannya memberitahu saya bahawa seorang perisik asing telah membuat ugutan kepada TPM dan beliau dengan menghantar surat ugutan, panggilan telefon, datang membuat kecoh di pejabat beliau di Bangunan Getah Asli dan juga cuba datang ke rumah beliau tetapi dihalang pengawal keselamatan. Razak Baginda juga beritahu bahawa perisik asing tersebut sering mengekori pergerakan beliau di sekitar Kuala Lumpur dan Putrajaya namun perisik asing tersebut tidak dapat menghampiri TPM kerana kawalan keselamatan ketat daripada UTK dan pihak polis di kediaman rasmi TPM.

(17) Razak Baginda kemudiannya ada keluarkan beberapa sampul surat pelbagai saiz berwarna putih dan coklat dan setelah membelek-belek salah satu sampul surat tersebut, beliau berikannya kepada saya dan minta saya baca isi kandungan surat tersebut. Saya bertanyakan kepada Razak Baginda adakah kesemua sampul surat itu dihantar oleh perisik asing tersebut dan beliau mengiyakan. Saya minta kebenaran untuk lihat dan buka kesemua surat tersebut tetapi tidak dibenarkan Razak Baginda. Saya beritahu Razak Baginda buat apa saya baca setakat satu surat, adalah lebih baik tak perlu baca semua sekali. Saya terus menyerahkan semula surat tersebut kepada Razak Baginda dan saya perasan air muka beliau berubah seperti tidak menyenangi respons saya, tetapi saya abaikan. Razak Baginda ada memegang sehelai kertas A4 dan memberitahu saya bahawa saya tidak dibenarkan untuk mendapatkan salinan dan hanya boleh catat butir-butir yang penting.

(18) Butir-butir yang diberitahu Razak Baginda kepada saya sambil merujuk kertas A4 tersebut (yang mana saya ada catatkan di atas kertas) adalah seperti berikut:

(i)Perisik asing tersebut merupakan seorang perempuan warganegara Mongolia bernama Altantuya @ Amina yang memiliki tiga pasport kewarganegaraan — Mongolia, Perancis, Russia.
(ii) Seorang ‘intelligent’, pandai bercakap dan merupakan seorang perisik.
(iii) Mudah untuk mengenali perisik asing tersebut kerana rupa parasnya seperti perempuan Cina.
(iv) Banyak maklumat berkaitan rahsia negara, aset keselamatan negara dan rahsia TPM diketahui oleh perisik asing tersebut.
(v) TPM risau perisik asing ini akan mendedahkan rahsia-rahsia tersebut.
(vi) Perisik asing tersebut telah datang ke Malaysia sebanyak dua kali.
(vii) Bahaya kepada keselamatan negara, ancaman kepada keselamatan negara.
(viii) Perisik asing tersebut penuh dengan tipu helah antaranya bahawa beliau sedang mengandung.
(ix) Menginap di Hotel Malaya, di mana terdapat dua nombor bilik kerana perisik asing tersebut bertukar bilik.

(19) Saya bertanyakan apakah bentuk ugutan oleh perisik asing tersebut kepada TPM dan Razak Baginda. Razak Baginda jawab bahawa perisik asing tersebut mahukan sejumlah duit yang banyak tetapi tidak dilayan oleh beliau. Perisik asing tersebut mengugut untuk membocorkan rahsia negara yang boleh mengancam keselamatan negara sekiranya permintaan tidak ditunaikan. Saya bertanya apakah yang dimaksudkan dengan rahsia negara yang boleh mengancam keselamatan negara dan Razak Baginda menjawab tentang kekuatan aset keselamatan negara, tentang hubungan peribadi TPM dan Razak Baginda dengan perisik asing tersebut. Razak Baginda juga menceritakan tentang lawatan rasmi TPM ke London untuk meninjau aset-aset keselamatan negara sewaktu pertunjukan udara di Farnborough Air Show. Razak Baginda menanyakan kepada saya sama ada saya masih ingat seorang perempuan yang beliau dan TPM jumpa di lobi sebuah kondominium di London dahulu, dan saya beritahu bahawa saya tak berapa ingat tentang perempuan tersebut tetapi tugas eskot TPM dan Razak Baginda dari hotel penginapan ke kondominium tersebut saya ingat. Razak Baginda beritahu perempuan itulah perisik asing yang dimaksudkan. Saya kata, “OK,” dan pada masa yang sama saya cuba untuk mengingatkan semula wajah perempuan tersebut tetapi masih kabur.

(20) Razak Baginda juga memberitahu saya bahawa ada beberapa orang beliau termasuk salah seorang lelaki India bernama Bala yang memantau pergerakan perisik asing tersebut dan saya akan dimaklumkan berkenaan pergerakannya dari masa ke semasa. Razak Baginda mencadangkan bahawa panggilan ‘perisik asing’ ditukar kepada gelaran ‘perempuan Cina’ sewaktu berhubung dengan beliau selepas ini dan dalam operasi sulit. Saya mengiyakan.

(21) Saya mencadangkan supaya satu laporan polis dibuat agar pihak polis dapat ambil tindakan tetapi Razak Baginda tidak bersetuju kerana hal ini akan menarik perhatian umum kerana ianya melibatkan TPM dan ancaman kepada keselamatan negara. Saya beritahu dalam hal ini saya tidak ada kena mengena dan saya keberatan untuk bersetuju untuk jalankan operasi sulit ini. Sekiranya hendak membuat laporan polis, saya boleh bantu. Razak Baginda beritahu bahawa TPM telah beri arahan kepada saya sewaktu di Pekan, Pahang untuk jalankan operasi sulit ini demi keselamatan negara dan TPM percaya saya dapat jalankan operasi sulit ini tanpa diketahui umum dan apa-apa hal berbangkit saya tidak perlu risau kerana TPM akan ‘backup’. Saya bertanyakan kepada Razak Baginda bagaimana beliau tahu bahawa TPM ada beri arahan kepada saya sewaktu di Pekan, Pahang. Razak Baginda sambil tersenyum berkata bahawa TPM ada hubungi beliau dan kalau tidak bagaimana saya boleh jumpa beliau pada hari ini dan atas urusan apa. Berdasarkan pemerhatian saya pada waktu tersebut, saya beranggapan benarlah bahawa Razak Baginda ini merupakan pegawai khas TPM dan juga kawan TPM sepertimana yang dimaksudkan oleh TPM dan DSP Musa. Pada mulanya, saya agak keberatan tetapi selepas mendapat penerangan daripada Razak Baginda saya bersetuju dan yakin untuk jalankan operasi sulit ini kerana ianya adalah arahan sama seperti yang diberikan oleh TPM di Pekan, Pahang.

(22) Saya kemudiannya diberitahu oleh Razak Baginda bahawa perisik asing ini mesti dihapuskan dengan sulit sambil menunjukkan ‘isyarat memotong leher’ dengan tangan beliau (iaitu isyarat sama sepertimana yang dibuat TPM sewaktu di Pekan, Pahang) dan musnahkan mayat perisik asing dengan melupuskannya menggunakan bahan letupan. Saya juga beritahu Razak Baginda hal ini adalah hal besar dan saya tak mampu untuk laksanakan tapi Razak Baginda beritahu bahawa ini adalah arahan daripada TPM kerana TPM amat percaya kepada saya. Menurut beliau, DSP Musa yang cadangkan nama saya kepada TPM. Saya beritahu hal ini mesti dimaklumkan kepada pihak atasan saya di UTK tetapi Razak Baginda beritahu ini adalah arahan daripada TPM agar operasi ini dijalankan secara sulit dan paling penting operasi sulit ini mesti dilaksanakan dengan cepat tanpa diketahui umum.

(23) Untuk kepastian, saya bertanya kepada Razak Baginda sekali Iagi, adakah arahan ini terus daripada TPM, Razak Baginda jawab “Ya.” Menurut Razak Baginda, beliau adalah orang yang paling rapat dengan TPM dan banyak kerjasama dengan TPM tentang hal keselamatan negara. Saya percaya maklumat yang diberikan oleh Razak Baginda kepada saya sama seperti maklumat dan arahan yang diberikan oleh TPM sewaktu di Pekan, Pahang tempoh hari. Saya juga yakin bahawa operasi sulit untuk menghapuskan daripada TPM.

(24) Hasil perbincangan dengan TPM dan Razak Baginda, saya percaya bahawa ini adalah operasi sulit dan mesti dirahsiakan daripada pengetahuan umum atas sebab-sebab keselamatan negara. Selesai berbincang dengan Razak Baginda di Bangunan Getah Asli, saya telefon DSP Musa dan beritahu hasil perbincangan dengan Razak Baginda. Pada mulanya saya tetap keberatan untuk bersetuju dengan operasi sulit ini kerana saya seorang sahaja tidak mampu melaksanakannya namun DSP Musa memberitahu saya bahawa saya boleh cari seorang anggota Iain untuk membantu dalam operasi sulit tersebut.

(25) Saya kemudiannya mencadangkan kepada DSP Musa supaya hal ini dimaklumkan kepada pegawai atasan saya dalam UTK, sekurang-kurangnya Pegawai Pemerintah atau Commanding Officer (CO) saya, kerana setiap kali arahan operasi saya akan terima daripada pegawai pemerintah saya. Saya juga beritahu DSP Musa bahawa dia bukan ‘CO’ saya. DSP Musa beritahu hal perkara berkenaan operasi sulit ini tidak perlu dimaklumkan kepada ‘CO’ saya kerana saya sekarang di bawah arahan beliau dan beliau dapat arahan terus daripada TPM.

(26) Pada waktu tersebut, saya fikir siapa yang berani untuk melanggar arahan TPM yang juga merangkap Menteri Pertahanan. Saya jadi serba salah. Namun memandangkan operasi sulit ini melibatkan hal ancaman kepada keselamatan negara maka saya dengan suci hati percaya dan patuh pada arahan daripada TPM. DSP Musa seterusnya mengingatkan saya supaya jalankan operasi sulit ini dan terus laporkan kepada beliau agar beliau dapat melaporkannya terus kepada TPM. Saya telefon dan bertanya kepada DSP Musa, adakah benar berkenaan jaminan sekiranya ada sebarang perkara yang berbangkit dalam operasi sulit ini akan diselesaikan oleh Razak Baginda dan TPM iaitu daripada segi kerahsiaan dan keselamatan. DSP Musa kata “Ya.” DSP Musa beritahu saya sebab itulah tidak perlu beritahu ‘CO’ saya dalam operasi sulit ini kerana jaminan yang disebut ini merangkumi hal-hal kerahsiaan dan keselamatan. Disebabkan itu, saya bertambah yakin dengan penerangan DSP Musa.

(27) Setelah meneliti arahan terus yang diterima saya daripada TPM sewaktu saya berjumpa beliau di Pekan, Pahang, hasil perjumpaan saya dengan Razak Baginda di pejabat beliau di Bangunan Getah Asli dan setelah mendapat arahan yang sama sepertimana arahan TPM di Pekan, Pahang di samping maklumat terperinci berkenaan perisik asing tersebut dan setelah memaklumkan kepada DSP Musa tentang hasil pertemuan saya dengan TPM di Pekan, Pahang dan pertemuan saya dengan Razak Baginda di Bangunan Getah Asli, serta penjelasan daripada DSP Musa agar operasi sulit ini tidak perlu dimaklumkan kepada CO saya kerana arahan operasi sulit ini terus daripada TPM, dan jaminan bahawa TPM akan ‘backup’ sekiranya ada apa-apa hal berbangkit, saya yakin bahawa operasi sulit ini adalah penting kerana ianya melibatkan hal keselamatan negara dan saya dengan suci hati bersetuju untuk jalankan operasi sulit ini.

(28) Pada hari yang sama, saya dapati bahawa Sirul merupakan ‘standby driver’ di pejabat. Saya hubungi Sirul dan tunggu Sirul di tepi jalan berhadapan Central Market. Saya masuk ke dalam kereta Sirul dan menceritakan hal perkara operasi sulit ini termasuk perjumpaan dengan DSP Musa dan TPM di Pekan, Pahang sehinggalah perjumpaan dengan Razak Baginda di Asli dan perbualan telefon dengan DSP Musa sebelum itu.

(29) Sirul bersetuju untuk menyertai operasi sulit ini. Kami pergi ke kediaman Razak Baginda di Bukit Damansara mengikut alamat yang diberikan beliau dan kemudiannya ke Hotel Malaya untuk mengenal pasti sasaran. Saya ada berhubung dengan Razak Baginda, DSP Musa, dan TPM untuk memaklumkan penglibatan Sirul dalam operasi sulit ini dan ianya mendapat kebenaran mereka. TPM maklumkan kepada saya “Proceed.” Saya memberitahu Sirul bahawa saya akan eskot TPM ke Hong Kong dalam masa terdekat dan sekiranya sasaran dikenal pasti dan bersedia untuk bertindak, saya akan hubungi Sirul. Sirul jawab “OK.”

(30) Saya serahkan tugasan untuk dapatkan bahan letupan dari stor senjata UTK kepada Sirul dalam kadar segera kerana untuk operasi sulit ini, sasarannya sudah ada di Kuala Lumpur dan bila-bila masa operasi sulit boleh dijalankan. Sirul faham tentang etika operasi sulit kerana Sirul merupakan seorang anggota operasi UTK yang berpengalaman dalam menjalankan operasi- operasi sulit berkaitan ancaman kepada keselamatan negara.

(31) 19 Oktober 2006: Sewaktu di pejabat UTK Bukit Aman, saya diarahkan untuk bersiap sedia untuk eskot TPM ke Hong Kong. Saya bersama tujuh orang anggota Iain telah membuat persiapan dan senjata telah diserahkan untuk urusan pengisytiharan termasuk Pistol dan dua kelopak peluru. Saya telah kemaskan pakaian untuk eskot dan kumpulan saya diarahkan untuk bersiap sedia pada bila-bila masa untuk bergerak. Ini adalah kerana urusan eskot TPM ke Hong Kong adalah atas urusan peribadi.

(32) Pada lewat petang hari yang sama, saya dimaklumkan bahawa tugasan ke Hong Kong telah dibatalkan dan ASP Azani minta saya gantikan tempat beliau sebagai ketua pegawai pengiring kepada TPM pada keesokan harinya. Pada waktu tersebut, TPM masih di luar Kuala Lumpur dan kumpulan eskot TPM berada di TUDM Subang menunggu kepulangan TPM. Selepas berbuka puasa bersama L/Kpl Rohaniza di Petaling Jaya, saya terus ke pejabat UTK untuk kemaskan pakaian untuk tujuan eskot di dalam negara. Kumpulan eskot TPM akan ditempatkan di rumah di Putrajaya pada malam tersebut.

(33) Semasa di pejabat UTK, Razak Baginda telefon saya dan beritahu bahawa seorang ‘perempuan Cina’ bersama Bala ada di depan rumah beliau di Bukit Damansara dan minta saya bertindak. Memandangkan ianya melibatkan seorang perempuan, saya ajak L/Kpl Rohaniza untuk pergi bersama ke Bukit

Damansara. Saya telefon Sirul dan beliau beritahu saya beliau akan ke Bukit Damansara. Setibanya di Bukit Damansara, iaitu di hadapan rumah Razak Baginda, saya nampak seorang perempuan Cina dan seorang lelaki India berdiri di sebelah sebuah teksi dan pada waktu tersebut saya mengagak bahawa inilah perempuan Cina atau perisik asing yang dimaksudkan oleh Razak Baginda. Sewaktu itu terlintas di fikiran saya bahawa perempuan tersebut pernah saya lihat sewaktu tugasan rasmi eskot TPM dan Razak Baginda ke sebuah kondominium di London, di mana saya ada melihat kedua-dua TPM dan Razak Baginda berjumpa dengan perempuan tersebut di lobi kondominium. Pada waktu tersebut saya diarahkan untuk tunggu di lobi kondominium sebelum mereka bertiga masuk ke dalam lif untuk ke unit yang saya tidak tahu di aras mana. Selepas lebih kurang 1 jam menunggu di lobi kondominium, TPM, Razak Baginda, dan perempuan tersebut keluar dari lif dan saya terus eskot TPM dan Razak Baginda keluar dari kondominium tersebut yang mana perempuan tersebut tidak ikut serta.

(34) Saya didatangi oleh satu lelaki India tersebut dan beliau bertanya adakah saya C/lnsp Azilah dari UTK. Saya terkejut bagaimana lelaki India tersebut mengetahui tentang nama dan kehadiran saya. Lelaki India tersebut memperkenalkan diri sebagai Bala dan beliau memberitahu saya, “Inilah perempuan yang buat masalah dengan Razak Baginda.” Saya berhubung dengan Razak Baginda untuk kepastian berkenaan adakah betul perempuan yang ada bersama seorang lelaki India yang dipanggil sebagai Bala itu adalah perisik asing yang dimaksudkan beliau dan merupakan sasaran untuk operasi sulit ini. Razak Baginda mengiyakan. Razak Baginda juga mengingatkan saya agar jangan banyak bercakap dengan perisik asing tersebut kerana beliau pandai bercakap dan banyak tipu helah. Saya ambil maklum akan peringatan tersebut dan cuba hubungi DSP Musa tetapi gagal. Saya juga cuba hubungi TPM melalui telefon bimbit yang diberikan beliau kepada saya tetapi gagal juga untuk dihubungi. Saya menelefon semula Razak Baginda dan maklumkan kepada beliau bahawa saya cuba untuk hubungi DSP Musa dan TPM tetapi gagal kerana telefon mereka off. Razak Baginda arahkan agar teruskan operasi sulit sebagaimana arahan TPM. Saya jawab “OK.”

(35) Saya hubungi Sirul dan memaklumkan bahawa perempuan Cina atau sasaran ada di hadapan rumah Razak Baginda. Sirul kata “OK” dan maklumkan bahawa beliau akan ke sana. Saya tunggu Sirul untuk sampai dan setelah beliau tiba, saya keluar daripada kereta wira merah yang saya naiki dan saya lihat perempuan Cina dan Ielaki India tersebut berjalan menuju ke arah kereta yang saya naiki sambil berbual-bual. Saya minta Rohaniza untuk duduk di belakang dan perempuan Cina tersebut ikut masuk sambil Bala tutup Pintu manakala Sirul duduk di bahagian hadapan sebelah pemandu. Ketika saya ingin membuat pusingan U, satu lelaki Cina datang meminta tambang teksi dan saya berikan duit kepada beliau.

(36) Kami beredar dari kawasan rumah Razak Baginda dan sampai di satu simpang, Sirul minta diturunkan di situ kerana beliau mahu membawa kereta beliau sendiri dan kami bersetuju untuk berjumpa di Bukit Aman. Saya terus bergerak ke Ibu Pejabat Bukit Aman dan dalam perjalanan saya kenalkan diri sebagai pegawai polis kepada perempuan Cina tersebut dan nasihatkan dia agar jangan buat kecoh di depan rumah Razak Baginda. Perempuan Cina tersebut minta agar beliau tidak dikasari kerana beliau sedang mengandung. Pada waktu tersebut, saya anggap bahawa itu hanyalah tipu helah sepertimana maklumat yang diberikan kepada saya oleh TPM dan Razak Baginda. Perempuan Cina tersebut bersetuju dengan nasihat saya dan saya maklumkan perkara berkenaan kepada Sirul. Setibanya di Ibu Pejabat Bukit Aman, saya pergi ke kereta Sirul dan perempuan Cina tersebut saya arahkan untuk memasuki kereta Sirul. L/Kpl Rohaniza pula saya arahkan untuk balik dan saya beritahu bahawa saya akan menghubungi beliau untuk minta bantuan untuk hantar saya ke Putrajaya apabila tugasan saya selesai.

(37) Saya ada hubungi Razak Baginda pada malam tersebut dan beritahu bahawa saya telah bawa perempuan Cina tersebut dari hadapan rumah beliau dan saya juga telah menasihatinya. Razak Baginda beritahu bahawa perempuan Cina itu bahaya dan ikut saja arahan TPM yang telah diberikan seperti dalam perbincangan sebelum ini. Razak Baginda beritahu semua akan selesai setelah perempuan Cina itu dihapuskan. Pada malam itu juga, saya dan Sirul menjalankan operasi sulit tersebut seperti yang diarahkan oleh TPM sewaktu di Pekan dan berdasarkan kepada maklumat yang diberikan melalui aide-de-camp beliau, DSP Musa dan pegawai khas yang juga kawan beliau, Razak Baginda, dan seperti yang dipertuduhkan, dan disabitkan bersalah oleh Mahkamah Persekutuan Malaysia. Sebelum perisik asing tersebut dibunuh, beliau ada memaklumkan kepada saya bahawa beliau tahu ‘Mr Razak’ yang menghantar saya dan Sirul untuk membunuh beliau. Apabila ditanya siapakah ‘Mr. Razak’ yang dimaksudkan, perempuan tersebut menyebut, “Timbalan Perdana Menteri.” Perisik asing itu juga sempat memberitahu saya bahawa beliau sedang mengandung.

(38) Sejurus selepas operasi sulit tersebut dijalankan, saya menelefon Razak Baginda dan memaklumkan kepada beliau bahawa operasi sulit tersebut sudah pun selesai di mana Razak Baginda menjawab “OK.” Saya juga hubungi nombor telefon DSP Musa dan TPM tetapi tidak dapat dihubungi. Razak Baginda beritahu kepada saya bahawa beliau akan maklumkan kepada mereka.

(39) 20 Oktober 2006: Saya bertugas eskot TPM sebagai ketua pegawai pengiring dan tunggu TPM di kediaman rasmi di Sri Satria, Putrajaya. Sementara menunggu TPM keluar rumah untuk ke pejabat saya bersembang dengan DSP Musa dan DSP Musa memberitahu saya bahawa Razak Baginda ada menelefon beliau dan beritahu bahawa malam tadi operasi sulit sudah selesai dan hal ini telah dimaklumkan kepada TPM dan nanti TPM mahu berjumpa dengan saya. Sempat DSP Musa memberitahu bahawa TPM sangat gembira tentang kejayaan operasi sulit yang dijalankan oleh saya dan Sirul. Saya cuma mendiamkan diri tanpa sebarang reaksi kerana pada waktu itu keadaan tempat terbuka dan tidak sesuai untuk bercakap tentang hal-hal rahsia. DSP Musa faham akan tindak balas dan reaksi saya.

(40) TPM kemudiannya keluar dari rumah dan menuju ke kereta. TPM senyum kepada saya dan berjabat tangan sambil mengucapkan, “Tahniah” dan “Thank you.” Saya cuma senyum dan terus masuk ke dalam kereta dan bertolak ke pejabat TPM. Sampai di tempat letak kereta pejabat TPM, kami berjalan ke arah lif untuk ke pejabat TPM. TPM cakap dengan suara yang perlahan, minta saya dan DSP Musa saling berhubung. Saya mengiyakan.

(41) Setelah TPM sampai di pejabat, DSP Musa memanggil saya masuk ke pejabat beliau dan bertanya tentang operasi sulit tersebut, saya menyatakan semuanya berjalan dengan lancar dan saya telah maklumkan kepada Razak Baginda. Saya juga memaklumkan kepada DSP Musa bahawa malam semalam saya ada menelefon beliau dan TPM tetapi tidak dapat dihubungi. DSP Musa beritahu bahawa beliau tutup telefon kerana beliau ada tugasan dengan TPM di luar Kuala Lumpur dan balik lewat malam.

(42) Saya hubungi Razak Baginda dan beliau beritahu bahawa beliau telah memaklumkan kepada TPM dan DSP Musa, saya beritahu patutlah DSP Musa awal pagi lagi sudah beritahu saya. Menurut Razak Baginda, TPM gembira kerana operasi sulit sudah selesai dan jangan khuatir tentang operasi sulit yang saya dan Sirul jalankan, semuanya dalam kawalan TPM.

(43) 21 Oktober 2006: Sewaktu di pejabat DSP Musa, Razak Baginda beri duit raya kepada DSP Musa dan RM2,000.00 kepada saya untuk dibahagikan kepada semua anggota eskot TPM. TPM juga ada berikan duit raya kepada staf pejabat TPM. Setelah selesai tugas di pejabat TPM, sewaktu di kediaman rasmi TPM, beliau ada berikan duit raya kepada kesemua anggota UTK yang eskot beliau. TPM kemudiannya memanggil saya masuk ke dalam sebuah bilik dan beri duit raya RM300.00 dan beliau memberitahu saya bahawa beliau berpuas hati dengan operasi sulit yang saya dan Sirul jalankan. TPM ucap tahniah dan gembira operasi sulit tersebut telah selesai sambil mengingatkan saya untuk menyimpan rahsia. Saya mengiyakan.

(44) Pada tengah malam tersebut, Razak Baginda menelefon saya beberapa kali sewaktu saya tidur dan apabila sedar daripada tidur, saya hubungi semula. Razak Baginda beritahu bahawa ada kekecohan di depan rumah beliau di Bukit Damansara dan menurut beliau ada perempuan warga asing buat kecoh dan beliau sudah minta bantuan daripada DSP Musa dan SM Alias. Razak Baginda minta saya untuk datang tetapi saya tidak dapat pergi ke sana. Saya terus hubungi SM Alias dan SM Alias beritahu bahawa ada perempuan warga asing yang cuba membuat bising di hadapan rumah Razak Baginda, cuba masuk ke dalam kawasan rumah beliau, dan polis peronda sudah leraikan, keadaan juga sudah terkawal.

(45) 22 Oktober 2006: Saya hubungi DSP Musa dan beritahu hal kekecohan di rumah Razak Baginda malam tadi. DSP Musa telah sedia maklum kerana Razak Baginda sudah hubungi beliau. DSP Musa bertanyakan kepada saya adakah saya sudah selesaikan operasi sulit sepertimana yang diarahkan kerana hal kekecohan oleh perempuan warga asing masih berterusan. Saya beritahu bahawa saya dan Sirul sudah jalankan operasi sulit dan tidak akan tersilap orang kerana orang Razak Baginda iaitu Bala sendiri yang beri petunjuk pada waktu itu. Saya dan Sirul bukannya kenal dengan perempuan Cina/perisik asing tersebut. DSP Musa risau mengapa hal ini boleh berulang kembali dan bagaimana dia hendak maklumkan kepada TPM tentang kejadian kekecohan di rumah Razak Baginda malam tadi kerana sebelum ini telah dimaklumkan kepada TPM bahawa operasi sulit telah selesai. Saya minta DSP Musa periksa dengan teliti dengan Razak Baginda dalam hal ini kerana petunjuk akhir untuk mengenal pasti sasaran adalah daripada Razak Baginda dan orang dia sendiri.

(46) Sewaktu bertugas eskot TPM, DSP Musa datang berjumpa dengan saya dan beritahu bahawa kekecohan di hadapan rumah Razak Baginda pada malam tersebut adalah berpunca daripada kawan-kawan perisik asing tersebut yang menyangka Razak Baginda menyembunyikan perempuan tersebut dan ianya menjadi kecoh kerana Razak Baginda enggan untuk keluar dari rumah. Sebelum TPM masuk ke dalam kereta untuk ke pejabat, TPM menegur saya dan mengatakan bahawa jangan risau, semuanya dalam kawalan dan hal ini cuma salah faham sahaja. Saya cuma menganggukkan kepala.

(47) Setibanya di pejabat TPM, DSP Musa berjumpa TPM di dalam pejabat lebih kurang 10 minit kemudian DSP Musa memanggil saya masuk pejabat beliau. DSP Musa beritahu saya bahawa TPM sudah dapat penerangan daripada Razak Baginda dan jaminan daripada TPM supaya jangan risau kerana semua selesai dengan baik. Apa-apa hal yang berbangkit, maklumkan sahaja kepada beliau agar dapat dirujuk kepada TPM untuk dapatkan arahan lanjut. Saya cuma mendiamkan diri. Selepas penerangan daripada DSP Musa, hari-hari berikutnya saya menjalankan rutin harian eskot TPM di Putrajaya dan Lembah Klang dan sekali sekala saya terserempak dengan Razak Baginda di pejabat TPM di Putrajaya dan di kediaman rasmi TPM. Tiada apa-apa kejadian pelik/luar kebiasaan semasa tugas eskot TPM sehinggalah pada 31 Oktober 2006, DSP Musa memanggil saya untuk ke pejabat beliau.

(48) 31 Oktober 2006: Sewaktu sedang bertugas eskot TPM di Putrajaya, DSP Musa panggil saya ke dalam pejabat beliau dan memberitahu saya bahawa beliau dan Razak Baginda telah dipanggil ke IPD Brickfields dan berjumpa dengan kawan saya, DSP Idris Karim dalam membantu siasatan tentang insiden kekecohan di hadapan rumah Razak Baginda pada waktu malam tempoh hari. DSP Musa memberitahu saya bahawa DSP Idris memerlukan saya untuk membantu siasatan dan saya jawab OK. DSP Musa juga beritahu saya bahawa beliau telah memaklumkan kepada Supt Mastor (CO saya) bahawa DSP Idris mengkehendaki saya pergi ke IPD Brickfields untuk bantu siasatan ekoran insiden kekecohan di rumah Razak Baginda tempoh hari. DSP Musa meyakinkan saya untuk tidak perlu risau atau takut kerana TPM akan ‘backup’ asalkan jangan libatkan nama TPM. DSP Musa juga mengingatkan saya agar jaga rahsia tentang penglibatan beliau dan TPM kerana TPM orang yang berpengaruh dan TPM akan bantu sesiapa sahaja dalam apa-apa hal berbangkit tentang operasi sulit ini. lanya adalah jaminan daripada TPM untuk bantu asalkan jangan babitkan nama baik TPM. Penjelasan daripada DSP Musa ini menyebabkan saya rasa curiga tentang kebenaran operasi sulit yang saya dan Sirul telah laksanakan disebabkan saya sendiri mendapat arahan terus daripada TPM sewaktu di Pekan, Pahang, maklumat lanjut daripada Razak Baginda tentang pergerakan perisik asing di KL dan petunjuk terakhir sehingga saya dan Sirul bawa perisik asing tersebut daripada hadapan rumah Razak Baginda dan penjelasan DSP Musa supaya maklumat operasi sulit ini tidak perlu dimaklumkan kepada ‘CO’ saya di UTK, saya jadi keliru dan rasa seperti diperguna dan dianiaya oleh TPM, Razak Baginda, dan DSP Musa. Saya menghubungi Sirul tetapi gagal.

(49) Petang tersebut DSP Khairi menghubungi saya dan mengarahkan saya untuk ke IPD Brickfields untuk bantu siasatan berkenaan satu laporan polis tentang kehilangan seorang perempuan asing dan insiden kekecohan di Bukit Damansara, dan memberitahu bahawa tugas saya akan diganti oleh Insp Zaidi dan saya jawab OK. Saya hubungi Supt Mastor yang merupakan pegawai pemerintah saya dan saya maklumkan kepada beliau bahawa saya diminta untuk ke IPD Brickfields untuk bantu siasatan seperti yang dimaklumkan oleh DSP Khairi. Supt Mastor jawab OK dan minta saya pastikan ada pegawai pengganti tugas eskot TPM di Putrajaya. Supt Mastor ada maklumkan bahawa beliau telah dimaklumkan oleh DSP Musa berkenaan hal saya dipanggil ke IPD Brickfields untuk bantu siasatan. Lewat petang hari tersebut, Insp Zaidi ada hubungi saya dan maklumkan bahawa beliau dapat arahan untuk ganti tugas saya eskot TPM di Putrajaya. Saya kata ”OK.”

(50) 1 November 2006: DSP Musa mengarahkan saya supaya pergi berjumpa dengan beliau di pejabat TPM sebelum ke IPD Brickfields. Saya pergi berjumpa dengan DSP Musa dalam pejabat beliau dan DSP Musa salam dan peluk saya. Saya rasa hairan kenapa DSP Musa peluk saya kerana sebelum ini tidak pernah beliau peluk saya, setakat bersalaman memang jadi kebiasaan. Saya cuba dapatkan kepastian daripada DSP Musa apa sebenarnya yang telah berlaku dalam hal operasi sulit ini. Saya lihat wajah sugul DSP Musa dan beliau semacam hilang kata-kata. DSP Musa bawa saya berjumpa dengan TPM. Saya maklumkan bahawa saya akan ke IPD Brickfields untuk jumpa DSP Idris bagi membantu siasatan, tak lain ianya pasti berkenaan operasi sulit yang saya dan Sirul telah jalankan. Saya marah tapi saya masih boleh kawal diri saya. TPM beritahu saya bahawa semuanya akan selesai dengan cara baik, ikut sahaja prosedur yang ada dan sebarang hal yang berbangkit beliau akan bantu, yang penting tahap kerahsiaan operasi sulit mesti dipatuhi tanpa gagal. Jaminan daripada TPM ini menyebabkan saya yakin untuk ke pergi ke IPD Brickfields.

(51) Sebelum bertolak ke IPD Brickfields, saya hubungi Supt Mastor dan beliau mengatakan apa-apa perkembangan maklum terus kepada beliau. Saya mengiyakan. Setibanya di IPD Brickfields, saya terus berjumpa dengan DSP Idris yang mana beliau merupakan Ketua Bahagian Siasatan Jenayah Daerah Brickfields sewaktu itu. DSP Idris pada waktu itu sibuk kerana ada pegawai polis dalam pejabat beliau. Apabila beliau nampak kelibat saya, beliau ajak saya untuk masuk ke pejabat dan bersembang seperti biasa kerana sudah agak lama saya tak berjumpa dengan beliau. DSP Idris menghubungi seorang pegawai polis dan mengatakan bahawa saya sudah berada di pejabat beliau. Beliau memaklumkan bahawa sebelum ini DSP Musa dan Razak Baginda telah dipanggil untuk membantu siasatan dan diambil keterangan tentang kehilangan seorang perempuan Mongolia. DSP Idris memberitahu saya bahawa siasatan kes tersebut diambil alih oleh D9 IPK Kuala Lumpur. Tidak lama selepas itu, seorang pegawai polis berpangkat ASP bernama Tony datang dan masuk ke dalam pejabat DSP ldris. DSP ldris memberitahu saya bahawa ASP Tony adalah pegawai penyiasat kes ini dan beliau akan bawa saya ke IPK Kuala Lumpur. Sebelum pergi, DSP Idris peluk saya dan berbisik agar saya banyak bersabar dan harap siasatan ini cepat selesai dan tiada masalah pada saya. Saya lihat air mata beliau bergenang. Saya bersalaman dengan DSP ldris dan beliau sempat mengatakan bahawa mengikut DSP Musa TPM sangat suka dan percaya pada saya. Saya tak ambil peduli kata-kata itu kerana pada saya ia boleh jadi satu pujian atau perli.

(52) Saya hubungi Supt Mastor dan beliau jawab panggilan saya dengan pertanyaan sama ada siasatan telah selesai dan, “Cepat!” Saya beritahu beliau saya akan ke IPK Kuala Lumpur kerana siasatan diambil alih oleh pihak D9 IPK Kuala Lumpur. Supt Mastor jawab “OK,” dalam nada suara hampa. Saya kemudiannya bersama ASP Tony dan seorang pegawai lain bergerak ke IPK Kuala Lumpur.

(53) Setibanya di IPK Kuala Lumpur, saya terus dibawa ke sebuah bilik soal siasat dan di dalam perjalanan, saya melintasi bilik-bilik lain di mana saya ada nampak mesin faks sedang mencetak bil telefon yang tertera nama TPM. Di sebelah mesin faks tersebut saya nampak bil telefon nombor telefon yang saya gunakan. Pada waktu tersebut, pistol yang saya gunakan untuk tugasan eskot masih ada pada saya. Saya disoal siasat oleh 4-5 orang anggota detektif dan seorang pegawai iaitu ASP Samsudin. Tidak lama selepas itu, saya dibawa masuk ke dalam sebuah bilik kawad cam yang menggunakan cermin pandang sehala dan dalam keadaan samar-samar saya ternampak satu lelaki India iaitu Bala bersama DSP Gan masuk dan tidak lama kemudian keluar semula. Saya tahu bahawa Bala membuat pengecaman ke atas saya. Soal siasat disambung semula oleh pegawai dan anggota dengan pelbagai teknik, ada yang kasar dengan ugutan untuk pukul, ada yang lembut dan memujuk, tetapi saya tahu semua ini adalah kerja mereka. Perasaan marah memang wujud akibat provokasi daripada siasatan mereka dan jika hilang pertimbangan, sebarang kemungkinan boleh berlaku. Saya pegang pada jaminan daripada DSP Musa agar tidak bangkitkan nama baik TPM dan pesanan daripada TPM agar ikut segala prosedur dan beliau akan bantu asalkan saya menjaga rahsia.

(54) Soal siasat berlangsung dari pagi sehingga ke petang. Sewaktu soal siasat, saya banyak mendiamkan diri dan cuma jawab apa yang perlu. Selepas waktu pejabat, saya dibawa ke sebuah bilik salah seorang pegawai D9 IPK Kuala Lumpur dan saya nampak Supt Mastor dan DSP Khairi duduk bersama dengan seorang pegawai berbangsa cina, namanya tidak saya ingat. Supt Mastor menyatakan bahawa beliau telah dimaklumkan oleh DSP Musa tentang saya dan bertanya adakah saya ingin serahkan apa-apa barang peribadi kepada beliau. Saya jawab ada dan saya serah dompet saya. Saya juga menyatakan bahawa saya ada bawa pistol dan saya lihat perubahan pada wajah mereka bertiga di dalam bilik tersebut. Saya serahkan satu kelopak peluru yang mengandungi peluru dan saya kosongkan senjata saya yang sentiasa ada satu peluru dalam kurung (chamber) sebelum diserahkan kepada Supt Mastor. Apabila pistol beralih tangan, saya nampak dengan jelas muka mereka yang ada di dalam bilik tersebut lega dan bila saya toleh ke belakang ramai lagi anggota dan pegawai berada di luar bilik tersebut. Apabila pegawai dan anggota D9 termasuk DSP Khairi yang mengambil pistol daripada Supt Mastor beredar, Supt Mastor berbisik kepada saya dan beritahu saya untuk beri kerjasama dalam soal siasat agar siasatan cepat selesai dan sebarang perkara berbangkit akan dibantu beliau. Saya mengiyakan.

(55) Sewaktu direman di Penjara Sungai Buloh, peguam Zulkifli Noordin kerap datang berjumpa dengan saya dan beliau berjanji untuk menjadi peguam bela saya untuk kes ini. Sebagai peguam bela, beliau memerlukan maklumat tentang kes saya untuk prosiding perbicaraan dan pembelaan di mahkamah. Dalam perbincangan untuk menghadapi perbicaraan, Zulkifli Noordin telah menyediakan satu representasi kepada pejabat Peguam Negara untuk memohon pertuduhan dari seksyen 302 Kanun Keseksaan diturunkan kepada seksyen 304 Kanun Keseksaan atas alasan bahawa saya mengikut arahan pihak atasan. Zulkifli Noordin menyediakan pembelaan dalam kes saya sebagai superior order tetapi saya tidak bersetuju dengan pembelaan tersebut. Pada waktu itu, pilihan raya kecil Ijok akan diadakan dalam masa terdekat. Melalui maklumat daripada ahli keluarga dan rakan-rakan saya yang datang melawat di penjara, mereka memberitahu saya bahawa keadaan di luar agak kecoh kerana Zulkifli Noordin telah berkempen bagi pihak PKR menggunakan bahan kempen isu pembunuhan perempuan Mongolia yang mengaitkan dengan pembabitan TPM. Saya jadi serba salah kerana Zulkifli Noordin telah menggunakan isu kes saya sebagai bahan kempen pilihan raya kecil tersebut dan ini membabitkan TPM sedangkan TPM telah berpesan kepada saya agar menyimpan rahsia. Pada saya Zulkifli Noordin sebagai seorang peguam bertanggungjawab menyimpan rahsia dan arahan anak guamnya tetapi yang sebaliknya telah berlaku. Akibat daripada itu, saya kesal dengan tindakan Zulkifli Noordin.

(56) Oleh sebab tersebut, saya ada berbincang berkenaan kes saya dengan peguam-peguam Iain antaranya, peguam bela rakan banduan saya, Sahari Usul, iaitu peguam bernama Kuldeep Kumar. Saya membuat keputusan melantik beliau sebagai peguam bela saya dan saya telah memberhentikan perkhidmatan Zulkifli Noordin. Sewaktu reman, Razak Baginda juga ada memberitahu saya supaya tidak melantik Zulkifli Noordin sebagai peguam bela kerana beliau merupakan ahli pembangkang — bagaimana TPM hendak bantu jika peguam bela saya daripada pembangkang — maka saya perlu lantik peguam Iain dan TPM akan beri bantuan dalam kes ini. Razak Baginda juga berjanji apabila beliau sudah bebas, beliau akan bantu saya dan Sirul. Pada masa yang sama, saya telah melantik Dato’ Hazman Ahmad sebagai peguam bela saya.

(57) Saya menyatakan bahawa sepanjang perjalanan operasi sulit ini saya bertindak mengikut arahan daripada TPM yang juga Menteri Pertahanan berdasarkan maklumat sepertimana yang diberikan Razak Baginda dan DSP Musa, dan saya percaya sepenuhnya bahawa ini adalah operasi sulit yang melibatkan perisikan dan hal ancaman keselamatan negara dengan tahap kerahsiaan yang tinggi. Saya tidak ada motif untuk merancang atau membunuh Altantuya Shaariibuu melainkan atas arahan yang diberikan kepada saya sebagai seorang pegawai operasi yang bertindak sebagai ‘assault commander’ Unit Tindakhas (UTK) PDRM yang terlibat dengan pelbagai operasi keselamatan negara dan ketenteraman awam.

(58) Saya juga menyatakan di sini bahawa saya cukup sedar dan matang untuk menilai apa-apa penugasan yang diamanahkan kepada saya berkenaan operasi sulit melibatkan keselamatan negara, lebih-lebih lagi yang melibatkan nyawa seseorang sasaran dan ancaman perisikan. Saya tidak akan sesekali menjalankan sebarang operasi (termasuk operasi sulit untuk menembak mati sasaran), yang mana merupakan antara sifat dan dasar kerja yang telah diamanahkan kepada saya sebagai ‘assault commanded’ UTK, sekiranya saya tidak mendapat arahan daripada pihak atasan.

(59) Sebarang maklumat berkenaan sasaran di dalam kes ini tidak akan sampai kepada saya melainkan ianya diberikan oleh DSP Musa, dan Razak Baginda (yang tidak saya kenali sebelum ini). Saya juga tidak akan sesekali menjalankan operasi sulit untuk membunuh dan menghapuskan Altantuya Shaariibuu tanpa arahan terus daripada TPM yang juga Menteri Pertahanan dan diyakinkan oleh DSP Musa bahawa operasi sulit ini adalah benar-benar penting untuk keselamatan negara yang mana saya sebagai seorang penjawat awam dengan suci hati telah menjalankan arahan/perinta tersebut. Sesungguhnya, hidup dan mati saya adalah untuk tanah air yang dicintai ini. Saya juga menyatakan bahawa saya tidak akan libatkan Sirul dalam operasi sulit ini melainkan setelah memaklumkan berkenaan penglibatan beliau kepada TPM, Razak Baginda, dan DSP musa untuk dapatkan kebenaran.

(60) Sekiranya saya dibenarkan untuk membela diri dan memberikan keterangan bersumpah di dalam sebarang kes jenayah dan/atau sivil yang melibatkan pembunuhan Altantuya Shaariibuu, saya akan memberi penjelasan terperinci berkenaan kes ini di dalam keterangan saya.

(62) Saya membuat akuan ini dengan sepenuh kepercayaan bahawa akuan ini benar, serta menurut peruntukan Akta Akuan Berkanun 1960.

Diikrar, diperbuat dan dengan sesungguhnya diakui
oleh Azilah bin Hadri (No WP: 1/14055)
di Penjara Kajang
di Negeri Selangor Darul Ehsan
Pada 17 Oktober 2019

(Tandatangan)

Di hadapan saya,
Pesuruhjaya Sumpah

Wallahua’lam 🌹

PenCERAHan terbaru : http://www.4uni2c.com

Politik: Hak Istimewa Melayu

•2019-12-12 • Leave a Comment

2019 Dis 12

Benua China hak China; Benua India hak India; Tanah Melayu hak siapa ❓

https://www.facebook.com/250082641839168/posts/1283358111844944/

🇲🇾 Sebagai seorang Melayu, Acik kena mengakui bahawa rata-ratanya orang Melayu sekarang masih memerlukan keistimewaan dan berhak mendapatnya dalam aspek-aspek tertentu. Kerana termaktubnya peruntukan dalam Perlembagaan Malaysia tentang hak istimewa inilah maka Acik seisi keluarga mampu berada di mana kami berada sekarang. Maksud Acik, bukanlah lokasi tempat kami (Acik anak beranak) tinggal sekarang saja, bahkan lebih dari itu.

Berdasarkan hak istimewa itulah maka lahirnya SBP (Sekolah Berasrama Penuh) di seluruh tanah air. 8 yang terbilang ialah MCKK, TKC, STF, STAR. SDAR, SAS, SMSP dan MSAH. Boleh dikatakan hampir 100% pelajar di SBP itu adalah anak-anak keturunan Melayu. Pelajar-pelajar tersebut adalah murid-murid yang dikenalpasti mempunyai potensi yang tinggi untuk menjadi rakyat yang penting dalam negara pada masa akan datang.

Yang paling ketara dan signifiken ialah MARA, UiTM dan istitusi-institusi di bawah MARA. Semuanya itu adalah manifestasi bahawa hak istimewa orang Melayu adalah diiktiraf dan dihormati sewajarnya oleh pemerintah.

Hak keistimewaan bagi rakyat peribumi (termasuk Melayu) di Malaysia khususnya adalah sangat wajar. Ini kerana Malaysia dibanjiri pendatang-pendatang dari beberapa negara jiran yang berhijrah ke Malaysia sejak beberapa abad yang lalui. Ada yang datang kerana dibawa oleh penjajah dan juga yang datang secara sukarela.

Bagaimana mereka datang bukanlah isu tetapi kehadiran “muhajrin” sebenarnya membimbangkan anak-anak Pribumi. Dengan bilangan mereka yang begitu ramai, mereka mampu menggugat kuasa politik orang Melayu dan ekonomi mereka..
.
Orang “muhajrin” biasanya adalah mereka yang berkualiti. Orang biasa-biasa tidak sanggup berhijrah ke mana-mana. Peribahasa Melayu memperihalkan golongan biasa-biasa tersebut sebagai orang yang lebih suka kekal tinggal di negerinya walaupun ditimpa hujan batu, daripada berhijrah ke negeri jiran walaupun di sana disirami dengan hujan emas.

Di setiap negara rakyatnya boleh dibahagikan kepada tiga kategori. Pertama yang hebat, kedua yang pertengahan dan ketiga adalah yang lemah. “Muhajirin” dari setiap negara adalah daripada golongan yang hebat. Di Malaysia majoriti “muhajirin” adalah dari negara China. Lalu diikuti dari India dan dari lain-lain negara.

Situasi di Malaysia tidak sama dengan negara-negara lain. Di sana tidak berlaku kebanjiran pendatang-pendatang. Maka rakyat negara berkenaan (yang berstatus lemah dan pertengahan) tidak memerlukan apa-apa perlindungan dari ancaman pendatang. Tetapi di Malaysia wajar wujud satu perlindungan untuk rakyatnya yang statusnya pertengahan dan lemah itu. Jadi Hak Keistimewaan Melayu itu adalah suatu dasar yang berfungsi sebagai pelindung kepentingan mereka yang berstatus lemah dan pertengahan itu.

Golongan pertengahan dan golongan lemah ini akan terus wujud di semua negara selama-lamanya. Oleh kerana itu, maka Hak Istimewa Melayu wajar kekal wujud selagi kebanjiran “muhajirin” berkenaan atau zuriat mereka masih kekal wujud di atas muka bumi Malaysia ini.

Seyugia ditegaskan bahawa orang Melayu dari Indonesia tidak dianggap sebagai pendatang yang sama statusnya dengan “muhajrin” dari negara China, India dan lain-lain. Orang Indonesia berkongsi keturunan dan agama dengan orang Melayu Malaya (kini Malaysia).

Sejarah Tanah Melayu sejak ianya ditakluki oleh penjajah dari Eropah, membuktikan bahawa orang Indonesia bukanlah pendatang. Sebaliknya mereka dengan orang Melayu Tanah Melayu adalah ibarat satu tubuh badan. Dicubit paha kanan paha kiri pun turut sakit.
.
Menyedari hakikat (perbezaan status tersebut) maka “muhajrin” di Malaysia dari keturunan China dan India tak perlu hairan jika ada pemimpin Melayu di Malaysia yang berasal dari Indonesia. Mereka juga tidak wajar cemburu bila melihat Melayu dari Indonesia turut menikmati hak keistimewaan Melayu sebagaimana yang termaktub dalam Perlembagaan Malaysia.

Klip video di bawah adalah mengenai sejarah yang membezakan status “pendatang” dari Indonesia dengan “muhajrin” dari China, India dan lain-lain.

Wallahua’lam 🌹

Maklumat yg berkaitan

Suatu kaji selidik tentang pelindung Melayu https://www.facebook.com/groups/182668068770987/permalink/1096364550734663/

Selamat menonton ❗

Melayu berjuang menentang penjajah. bukan Melayu di mana?


.

Lain-lain PenCERAHan yg relevan

Kontrak Sosial https://4uni2c.com/2019/12/08/politik-kontrek-sosial/

Khatib ajak Melayu bersatu https://4uni2c.com/2019/12/06/politik-khatib-ajak-melayu-bersatu/

Toleransi dalam demokrasi https://4uni2c.com/2019/11/20/politik-toleransi-dalam-demokrasi/

PenCERAHan yg popular

Jawatan PH hak siapa https://4uni2c.com/2019/09/30/jawatan-pm-hak-siapa/

PenCERAHan terbaru http://www.4uni2c.com